Μπορούμε να ορίσουμε ως επιχειρηματία το άτομο που έχει μια επιχείρηση ή επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν χρηματοοικονομικούς κινδύνους σε αντίθεση με την προσφορά εργασίας σε έναν εργοδότη. Αυτό περιλαμβάνει τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων με ή χωρίς υπαλλήλους. Επομένως ο επιχειρηματίας μπορεί να αναλαμβάνει από ατομικά έργα (σε βάση μερικής απασχόλησης) μέχρι και μεγάλες αναλήψεις έργων από επιχειρήσεις που δημιουργούν πολλές ευκαιρίες απασχόλησης.

Ο όρος αυτοαπασχολούμενος χρησιμοποιείται επίσης συχνά για να περιγράψει τον επιχειρηματία. Η Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Eurostat) κάνει διάκριση μεταξύ δύο διαφορετικών τύπων επιχειρηματιών: ο αυτοαπασχολούμενος που δεν απασχολεί κανέναν και ο «εργοδότης» ο οποίος απασχολεί τουλάχιστον έναν εργαζόμενο.

Οι επιχειρηματίες αποτελούν μια πολυσυλλεκτική ομάδα και προέρχονται από όλους τους χώρους. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο, ότι επιχειρηματίας δεν είναι μόνο ο βιομήχανος και ο εφοπλιστής αλλά και ο ιδιοκτήτης καφενείου, συνεργείου αυτοκινήτων, ο αρχιτέκτονας που έχει δικό του τεχνικό γραφείο, ο κάθε τύπου ελεύθερος επαγγελματίας κ.α.

Ένας επιχειρηματίας διαθέτει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά;

Ο επιχειρηματίας είναι το άτομο που οργανώνει όλους όσους συμμετέχουν στην παραγωγή (προϊόντων ή υπηρεσιών) με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο για να επιτευχθεί το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα. Τα άτομα που έχουν μια κλίση προς την επιχειρηματικότητα είναι συχνά άτομα που θέλουν να πετύχουν στόχους, έχουν αυτοέλεγχο, επιθυμούν να είναι δημιουργικά και ανεξάρτητα και έχουν την τάση να αναλαμβάνουν κινδύνους [1].

Ο επιχειρηματίας είναι αυτός που:

  • παίρνει αποφάσεις
  • αναλαμβάνει κινδύνους,
  • εισάγει αλλαγές και καινοτομίες
  • παρακολουθεί πρωτοποριακές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, ώστε να αντλεί ιδέες,
  • αναζητά ευκαιρίες κέρδους και
  • υιοθετεί έξυπνες στρατηγικές [2]

Κάποια άλλα χαρακτηριστικά της επιχειρηματικότητας είναι επίσης: η συνεργατικότητα, η προώθηση κλίματος επικοινωνίας και αποδοχής των εργαζομένων από τους συναδέλφους, η αποφυγή της «ηθικής παρενόχλησης» του εργαζόμενου και η από κοινού διαχείριση των πληροφοριών μέσω συνεργαζόμενων δικτύων [3].

Τα προσωπικά χαρακτηριστικά, όμως, δεν είναι ο μόνος λόγος για τον οποίον κάποιος αποφασίζει να αναλάβει μιαν επιχειρηματική πρωτοβουλία [4]. Σημαντικό ρόλο παίζουν τα δημογραφικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά. Οι επιχειρηματίες δεν είναι μοναχικοί σούπερ ήρωες, αλλά δημιουργήματα κοινωνικών διαδικασιών. Άλλωστε, και η ίδια η επιχειρηματικότητα είναι μια κοινωνική διαδικασία, που απαιτεί από τους πρωταγωνιστές της την ανάπτυξη κοινωνικών σχέσεων και τη χρήση κοινωνικών δεξιοτήτων. Η δημιουργία μιας επιχείρησης προϋποθέτει την πρόσληψη, οργάνωση, υποκίνηση ανθρώπων, καθώς και τη συναλλαγή με σημαντικούς άλλους ανθρώπινους παράγοντες (τραπεζίτες, λογιστές, δικηγόρους, επενδυτές, συνεταίρους, προμηθευτές, πελάτες) [5].


[1] Πετράκης, Μπουρλετίδης, 2005

[2] Μπουρλετίδης, 2004, σελ.1-2, Εργάνη, 1998, σελ. 27-28

[3] Κοσμίδου-Hardy, 2005β

[4] Εργάνη, 1998, σελ. 28

[5] Byers, et al., 1997